Yoga Teacher Training RYT 200®- wszystko, co chcielibyście widzieć

Jeśli śledzicie mojego facebooka i Instagram, to zorientowaliście się, że w Indiach ukończyłam kurs nauczycielski RYT 200® Ponieważ wiele osób pyta mnie o moją opinię i o sam kurs postanowiłam, że podzielę się moimi doświadczeniami na blogu. Pamiętam, jak sama szukałam obiektywnych informacji na ten temat i znalazłam zaledwie 2 wpisy w całym internecie! Wszelkie informacje organizacyjne, dotyczące programu, cen itp.możecie znaleźć w sieci (podaję linki). Ja chciałabym się skupić głównie na moich subiektywnych odczuciach i ocenie. Mam nadzieję, że pomoże Wam to w podjęciu ewentualnej decyzji o nauce 🙂 A o tym, co naprawdę wyniosłam z kursu, dla siebie można przeczytać w moim poprzednim wpisie http://streso-terapia.pl/indie-o-podrozy-do-wnetrza-siebie/

1. Co to w ogóle jest Yoga Teacher Training?
YTT jest cyklem szkoleń akredytowanych przez międzynarodową organizację Yoga Alliance. O idei YA możecie przeczytać tu: https://www.yogaalliance.org/. Standardowo proces szkolenia obejmuje 2 poziomy : 200 godzin oraz 300 godzin szkolenia, po których zostaje się nauczycielem RYT 500®. Oczywiście, istnieje też cała gama szkoleń krótszych, uzupełniających np.joga w ciąży, yin yoga, tantra yoga itp. Certyfikat może wydać tylko szkoła, która spełnia kryteria i posiada akredytację YA (tytułuję się wtedy RYS® Registered Yoga School). Teoretycznie ma to zapewnić gwarancję jakości szkolenia. W praktyce – różnie z tym bywa. W wielu miejscach szkoła jogi jest po prostu dobrym biznesem i sposobem zarabiania na zachodnich turystach. Polecam poszukać opinii w internecie i wybierać raczej szkoły z dłuższą tradycją. Poczytać również o nauczycielach, ich doświadczeniu i temu, co i jak o sobie piszą. Mnie pomogła też intuicja, bo choć wybrałam młodą szkołę –www.greenyogaindia.com, to generalnie jestem zadowolona z decyzji 🙂

2. Gdzie można odbyć takie szkolenie?
Najwięcej szkół znajduje się rzecz jasna w Indiach i Azji. Możecie je tez zaleźć w Europie, USA, Ameryce Południowej. Jednak Azja pozostaje najtańszym kierunkiem. Cena wyjazdu zależy od opcji zakwaterowania: w tym roku miesięczny kurs w Indiach wraz z zakwaterowaniem i wyżywieniem kosztował od 1600 do 2400 Euro. Każda szkoła ustala cenę indywidualnie. Cena niestety często odzwierciedla poziom nauczania i tradycję, nie warto więc wybierać najtańszych ofert. A jest ich sporo, o czym możecie poczytać np tutaj: https://www.bookyogateachertraining.com.

Od ubiegłego roku można także odbyć takie szkolenie w Warszawie, w Samadhi Joga http://samadhijoga.pl/page/szkolenia-na-nauczycieli-jogi.

3.Co obejmuje program szkolenia?
W dużym skrócie: technikę, praktykę własną, metodologię nauczania, anatomię i fizjologię,filozofię jogi i etykę, ewentualnie praktyki. W zależności od stylu jogi, w jakim się szkolimy, nacisk położony jest na daną techniką. Ja wybrałam multistyle, dzięki czemu praktykowałam vinyasę, asthangę, hatha yogę, yin yogę i aerial swing. Uważam,że był to świetny wybór, bo od 13 lat praktykuję metodę B.K.S Iyengara, którą bardzo cenię. I poczułam, że chcę wyjść poza pewne ramy i schematy 🙂 Jednak dla mnie było to zaledwie muśnięcie pozostałych stylów. Na pewno nie odważyłabym siebie nazwać nauczycielką np.asthanga yogi czy aerial swing po 200 godzinach szkolenia.

4. Jak wygląda dzień na kursie jogi?
Cóż, nie będę ukrywać że BARDZO intensywnie. Jeśli jesteście zmęczeni i traktujecie taki kurs jako okazję do odpoczynku,to dobrze się zastanówcie. Dobrym pomysłem jest przyjechać tydzień wcześniej,żeby odpocząć i się zaaklimatyzować. Warto zostać także po szkoleniu, żeby się zregenerować. Szczególnie jeśli jedziecie do kraju, gdzie po każdym kroku leją się z człowieka hektolitry potu:)
Przykładowy plan wygląda tak (niedziele są wolne):
-6-9 rano (dokładna godzina zależy od szkoły) 2 godziny praktyki jogi, medytacji i pranayamy
-ok. 9 śniadanie
-10.30-13/14 wykłady. My mieliśmy także karma jogę, czyli bezpłatną pracę w szkole np. sprzątanie, praca w ogrodzie, w kuchni itp.
-13-14 obiad
-15-17 wykłady
-17-18.30 praktyka jogi
-19 kolacja
Na moim kursie,ze względu na kosmiczny upał, mieliśmy dłuższą przerwę w ciągu dnia, za to kończyliśmy po g. 21. W czasie wolnym, którego nie było zbyt wiele, trzeba było studiować anatomię, historię i filozofię jogi czy teksty jogiczne jak np. Upaniszady. Chociaż dobrze znam angielski, to słownictwo było na tyle specyficzne, że wymagało dużego skupienia. Na koniec kursu czekał nas egzamin teoretyczny oraz poprowadzenie godzinnej sesji jogi.

4. Zakwaterowanie i wyżywienie
Zawsze istnieje kilka opcji. Można mieszkać w wieloosobowym dormitorium, 2 osobowym pokoju lub pojedynczo. Dobrym rozwiązaniem jest także zakwaterowanie poza szkołą: jeśli wolicie dojeżdżać i mieć wybór lokum. Jeśli wybieracie się do Indii, to przygotujcie się na hinduski standard: brak ciepłej wody, regularny brak prądu, brak klimatyzacji (wiatraki są, ale często nie działają, ze względu na przeciążenie sieci). Obecnie większość toalet przypomina nasze (tzn.jest sedes) 🙂 Prysznic oznacza wiadro i kran z zimną wodą. Jeśli jednak traficie na normalny prysznic, to na 90% będzie po prostu wystawał ze ściany. Oznacza to,że każdorazowo zalewamy całą łazienkę wodą 🙂 Do tego komary, mrówki, latające karaluchy, jaszczurki, żaby i węże. Mi to nie przeszkadzało, dzięki temu czułam się jeszcze bardziej zanurzona w naturze 🙂 Ale jak nie lubicie takich towarzyszy, proponuję wybrać inny kierunek. I pamiętajcie, że najlepszy czas na podróż na południe Indii to X-II. Pozostałe miesiące są koszmarnie upalne, a od V do IX nadchodzi monsun.
Moja szkoła miała nowe chatki, co było dużym plusem. Niestety, znajdowała się na polu, bez skrawka cienia. Domki miały blaszane dachy, a w moim dodatkowo była plastikowa podłoga i ściany z dykty. W efekcie działał jak inkubator. Między 7 a 21 nie było mowy,żeby w nim przebywać. Rozpuszczało się nawet mydło. Dodatkowo, niedaleko była stacja kolejowa, dzięki czemu co godzinę przejeżdżał przez moje łózko wielki pociąg towarowy. Potraktowałam to jako próbę charakteru i pracę nad emocjami:)
Wyżywienie było wegańskie (poza jogurtem i serem paneer). Najlepsze było śniadanie: owsianka, musli, świeże anansy, papaje, winogrona i jogurt z miodem. Na obiad i kolacje dostawaliśmy ryż, placki roti, sałatkę, dhal i warzywa w różnych sosach. Choć było to smaczne, to dla większości z nas zbyt ciężkostrawne (dużo smażonych potraw) i zawierało za mało białka. Po 3 tygodniach większość z nas wyrywała się na chana masalę do miasta 🙂

5. Nauczyciele
Muszę przyznać,że moją główną motywacją było po prostu zdobycie certyfikatu i próba mojego charakteru. Jako osoba praktykująca Iyengra u wspaniałych nauczycieli (Joga na Foksal i Joga Centrum Adama Bielewicza, dziękuję!) dość dobrze znam anatomię i metodykę nauczania. Dlatego nastawiałam się raczej na pogłębienie praktyki. Natomiast bardzo pozytywnie zaskoczyły mnie nasze nauczycielki: Anu, Adrijana,Geetika i Giulia. Każda z nich była wyjątkowa na swój własny sposób, ale to, co mnie urzekło, to ich wewnętrzna spójność i ogromna wiedza. Anu i Geetika jako Hinduski w fascynujący sposób łączyły tutejszą mentalność z zachodnią wiedzą na temat filozofii czy anatomii. Przy tym były po prostu dobrymi ludźmi. Nie tylko mówiły o etyce i yamach, ale też tak żyły i traktowały ludzi. Co było piękne i prawdziwe. Niestety, słyszałam i widziałam wiele historii o niekompetentnych nauczycielach, których zachowanie jest zaprzeczeniem jogicznej moralności. Powszechnym problemem są kontakty seksualne nauczycieli z dziewczynami na kursie i zdarzają się także sytuacje molestowania…To są Indie, więc liczne układy i znajomości sprzyjają zamiataniu takich spraw pod dywan. Dlatego zdrowy rozsądek i intuicja są wskazane.

6. Podsumowanie. Czy poleciłabym takie szkolenie?
Hmmm:) Zależy czego szukacie:) Według mnie 200 g. kurs jest zaledwie inspiracją do bycia nauczycielem jogi. To, co sprawia, że potrafimy pracować z innymi ludźmi, to suma naszych życiowych doświadczeń i lat spędzonych na macie. Wiedza, którą nieustanie pogłębiamy samodzielnie. Najwięcej uczę się od swoich uczniów i na swoich błędach 🙂 Na pewno niezwykle cenne było dla mnie spotkanie z hinduską mentalnością i spojrzenie na jogę jako na styl życia, odbierania rzeczywistości i traktowania otoczenia. Łatwiej było mi dzięki temu zrozumieć jej istotę. Jeśli ktoś z Was chciałaby zagłębić się w jodze, ale niekoniecznie interesuje go dyplom, to zdecydowanie bardziej polecam pobyt w ashramie. Lub szkołę jogi z tradycjami, najlepiej z dala od miejskiego zgiełku. Ja spędziłam tydzień praktykując w Himalayan Iyengar Yoga Center w Dharamkot. Polecam! https://www.hiyogacentre.com/pl/

Zanim wyjedziecie poczytajcie o szkole, poszukajcie opinii w internecie. I nastawcie się, że to co otrzymacie, niekoniecznie może być tym, czego się spodziewacie. Ale tak właśnie ma być. Tym jest właśnie prawdziwa joga. Obserwacją i akceptacją 🙂
Jeśli macie pytania piszcie w komentarzach, na @stresoterapiaKamilaKarpinska lub na mojego maila.

Namaste,
Kamila

Written by Namaste1