Stań pewnie na ziemi. Praktyka jogi dodająca spokoju i równowagi :)

W ostatnim artykule opisywałam koncepcję muladhary czakry. Jeśli nie interesuje Was duchowy wymiar jogi, to tym bardziej zachęcam Was do lektury 🙂  Przedstawiona sekwencja kształtuje zmysł równowagi, uczy prawidłowego rozkładania ciężaru na stopach i pomaga w odnalezieniu wewnętrznego spokoju. Praktyka skierowana na zrównoważenie muladhary, czyli czakrę podstawy, powinna obejmować pozycje, które dają nam poczucie ugruntowania i osadzenia na ziemi. Jest to dobrze widoczne w pozycjach stabilnych jak np. tadasana. Na co dzień obserwujmy, jak rozkładamy ciężar ciała, czy stoimy symetrycznie na obu nogach. Jeśli ciężar ciała jest głównie na tyłach stóp, może to być znak, że nasz umysł zbyt mocno skupia się na przeszłości. Jeśli zaś przeważa dociążenie palców, może być to symbolem uciekania w przyszłość, w świat planów i fantazji. W praktyce jogi dążymy do tego, aby być Tu i Teraz, w pełnym kontakcie ze swoim ciałem i duchem. Ta świadomość pozwala nam również żyć uważniej każdego dnia. Pomocne są także pozycje, gdzie intensywnie rozciągamy obszar podstawy kręgosłupa, tym samym ożywiając pierwszą czakrę.

Podana kolejność pozycji jest celowa, dobrze jest wykonywać je zgodnie z sugestią.

1. Supta Tadasana: pozycja leżącej ( śpiącej) góry

  • Usiądź ze zgiętymi nogami. Rolując kręgosłup połóż się na plecach.
  • Połącz stopy, napnij uda i postaraj się rotować uda do środka.
  • Połóż ręce wzdłuż ciała, skieruj wnętrza dłoni do tułowia. Jeśli Twoje barki się unoszą i czujesz zamykanie klatki piersiowej utrzymuj ramiona szerzej, tak jak na zdjęciu.
  • Rozciągnij całe ciało od pięt do czubka głowy, oddychaj równomiernie. Postaraj się poczuć, jak Twoje ciało w pełni kontaktuje się z podłogą. Pozostań w tej pozycji ok. 3 minut lub dłużej.

2. Vrksasana: drzewo

  • Zegnij lewą nogę w kolanie i umieść piętę na prawym udzie, jak najbliżej krocza.
  • Dociśnij mocno podeszwę stopy do lewego uda i wnętrzem uda naciśnij na stopę.
  • Podnieś ręce równolegle do podłogi, wnętrza dłoni skieruj do sufitu.
  • Dociskając prawą stopę do podłogi, wyciągaj tułów i ręce w górę.
  • Ciągnij ramionami w stronę sufitu.
  • Oddychaj płynnie i obserwuj jak Twoje ciało szuka równowagi.
  • Żeby wyjść z pozycji, z wydechem opuść ręce na dół i zmień stronę.
  • Pozostań w tej pozycji do momentu, kiedy poczujesz wyraźne zmęczenie.

 

3. Malasana: pozycja girlandy (uproszczona)

  • Przykucnij, trzymając stopy jak najbliżej siebie (jeśli nie sięgasz piętami do ziemi, podłóż pod nie zrolowany koc lub ręcznik).
  • Ustaw uda szerzej niż tułów.
  • Naciskaj łokciami na wewnętrzne kolana, trzymając dłonie połączone w Anjali Mudra (na zdjęciu).
  • Utrzymaj pozycję od 30 sekund do minuty, następnie przy wdechu wyprostuj kolana i wstań.

 

4. Badha konasana: pozycja spętanego kąta

  • Usiądź i połącz podeszwy stóp razem. Zbliż pięty w stronę krocza. Przysuń pośladki w stronę pięt. Dobrze jest usiąść wyżej np. na klocku, ręczniku, kocu.
  • Trzymając dłońmi pod stopami wyciągaj kręgosłup do góry i jednocześnie opuszczaj kolana jak najbliżej podłogi.
  • Oddychaj równomiernie i wyjdź z pozycji, gdy poczujesz nadmierne napięcie w pachwinach

 

5. Janushirasana (podparta)

  • Usiądź z prostymi nogami na podłodze (możesz usiąść wyżej, jeśli czujesz, że tułów się zapada).
  • Zegnij lewą nogę w kolanie i umieść wewnętrzną stopę na wewnętrznym udzie, jak najbliżej kości łonowej.
  • Wyciągnij lewą rękę i starając się maksymalnie wydłużyć tułów sięgnij do prawej stopy.
  • Skręć brzuch nad prawe udo i złap również lewą ręką za stopę.
  • Wydłużając kręgosłup staraj się rozchylać łokcie na boki, wchodząc do pozycji. Podeprzyj głowę na klocku/wałku.
  • Jeśli odczuwasz ból w lędźwiach unieś się wyżej i nie pogłębiaj skłonu.
  • Pozostań w tej pozycji kilka minut i zmień stronę.

Nie zapomnijcie o savasanie 🙂

Namaste,

Kamila

Muladhara. Czakra podstawy : Twój solidny fundament

Jeśli zbudowałeś zamek w chmurach, twoja praca nie pójdzie na marne. Wybrałeś idealne miejsce – teraz musisz po prostu dobudować fundamenty.– Henry David Thoreau

Budowa domu wymaga solidnego fundamentu. Podobnie w rozwoju duchowym wazna jest mocna podstawa, aby zawsze czuć się pewnie i bezpiecznie. W teorii czakr Twoim oparciem będzie Muladhara, zwana również czakrą korzenia. Sprawi, że Twój „zamek w chmurach”, zawsze będzie stał pewnie, a w jego wnętrzu poczujesz się bezpieczny i odprężony.

Muladhara znajduje się u podstawy kręgosłupa. Jest jedną z trzech dolnych czakr, związanych z  pokonywaniem zewnętrznych przeszkód w otaczającym nas świecie. Symbolicznie łączy nas z Ziemią, dając mocny i stabilny kontakt ze światem zewnętrznym. Od niej zaczynają się kanały Nadi, pobierające subtelną energię, która dalej płynie przez wyższe czakry, docierając do wszystkich miejsc w ciele. Kolorem muladhary jest intensywna czerwień,  symbolizująca gorące i energetyczne jądro naszej planety. Powiązana z działaniem podstawowych układów naszego organizmu: kości, mięśni, stawów, krwi, tkanek, dba o nasze przetrwanie w materii. Problemy zdrowotne manifestujące się bólami lędźwi artretyzmem, niedoborami krwi czy słabą witalnością, mogą być związane z zaburzeniami działania pierwszej czakry.

Czakra podstawy reprezentuje najbardziej biologiczną potrzebę –przetrwania. Zarówno na poziomie dosłownym jak i metaforycznym. Powiązana jest z zaspokajaniem głodu, potrzeby snu, schronienia i ubrania. Związana jest także z popędem seksualnym, ale na poziomie przedłużenia gatunku. Jeśli potencjał kreacji muladhary nie przejawia się w budowaniu rodziny, energia  bywa wykorzystywana do tworzenia innych materialnych dzieł np. sztuki, wynalazków. Nie oznacza to wcale, że posiadanie dzieci wyklucza aktywne tworzenie – wymaga tylko większej konsekwencji i uważności. Pierwsza czakra symbolizuje potrzebę bezpieczeństwa emocjonalnego i przynależności. Jeśli w dzieciństwie często doświadczaliśmy poczucia opuszczenia, bezradności i strachu – prawdopodobnie nasza czakra podstawy wymaga zrównoważenia.  W naszym społeczeństwie jest to szczególnie istotne. Lęk, wzbudzany z poziomu pierwszej czakry, jest niestety powszechnie wykorzystywanym narzędziem kontroli. Otaczające nas w mediach obrazy – wojny, kataklizmy i wizje upadających instytucji, skutecznie wpędzają ludzi w poczucie, iż życie to nieustanna walka o przetrwanie. Wiele osób realizuje wówczas scenariusze cudzego życia, wybrane dla nich przez rodzinę, społeczeństwo czy religię. Wzbudzenie strachu skutecznie odbiera odwagę na zapytanie siebie samego, jak chcę przeżyć swój czas na Ziemi. Wówczas również nasze relacje i związki mogą być motywowane strachem. Jestem w relacji, która mnie niszczy bo boję się, że nikt mnie nie zechce. Decyduje się na dziecko, bo „wszyscy już mają” a ja boję się, że zostanę sam na starość. Codziennie chodzę do znienawidzonej pracy, bo boję się, że nie znajdę nic lepszego. Pozwalam się ranić bliskim, bo boję się, że wyznaczenie moich granic sprawi, że mnie odsuną. Przykłady można zapewne mnożyć. Nie muszą być one negatywne. Każde działanie – również pozornie altruistyczne, zrodzone z poczucia lęku, nie pozwala nam w pełni wykorzystać swojego potencjału, gdyż nie pochodzi z przestrzeni serca. Można nawet działać jako wolontariusz, uciekając przed samotnością i spotkaniem swojego cienia.  Lęk może manifestować się również agresją, brakiem kontroli nad emocjami i doświadczaniem skrajnych uczuć. Nie oczekujmy, że Muladhara będzie w równowadze tylko wtedy, gdy poczucie bezpieczeństwa przypłynie do nas z zewnątrz. Wiadomo, że łatwiej jest żyć, gdy zarabiamy wystarczająco, mieszkamy w przyjemnym i komfortowym miejscu i cieszymy się z harmonijnych relacji. Jednak każda czakra jest tylko odbiciem tego, co odbija się w lustrze naszej duszy. Dlatego też równoważenie Muladhary oznacza zgodę na danie sobie opieki i wsparcia, niezależnie od tego, co się dzieje na zewnątrz. Tworzy stabilny fundament do pracy z kolejnymi etapami rozwoju duchowego.

Jeśli Twoim życiem powoduje lęk i potrzebujesz zrównoważyć pierwsza czakrę, jak najwięcej przebywaj w otoczeniu przyrody. Poczuj, ze Matka Ziemia ma nieskończony zasób sil, aby ożywiać i odradzać życie. Ma je również dla Ciebie, więc jesteś bezpieczny i kochany, niezależnie od  czynników zewnętrznych. Uprawiaj sport, szczególnie zespołowy. Wskazane są nawet sztuki walki, bo dzięki nim wzmacniasz swoje wewnętrze poczucie siły i kontroli, a także kształtujesz równowagę. Otaczaj się czerwonym kolorem lub wybieraj ubrania w tym odcieniu. Idealnie byłoby czerpać tę barwę z natury np. oglądając wschody słońca, podziwiając czerwone kwiaty i liście. Jeśli czujesz energię kamieni wybierz hematyt, czerwony jaspis, granat, rubin. Pomocne będą również medytacje, szczególnie powiązane z intonowaniem mantry „lam” i muzyką o najniższej częstotliwości Solfeggio 396 Hz, usuwającej leki i blokady. W pracy z czakrami bardzo dobrze sprawdzają się wizualizacje. Możesz stworzyć własne, lub wykorzystać poniższą:

Ćwiczenie na równoważnie Muladhary czakry:

Wyobraź sobie przewód uziemiający, który biegnie od twego kręgosłupa w głąb ziemi. Oczyma wyobraźni zobacz, jak każdy nadmiar energii mentalnej spływa w dół kręgosłupa i dalej po przewodzie uziemiającym do ziemi. Wyobraź sobie, że przewód ten wypuszcza korzenie niczym ogromne drzewo. Korzenie twego przewodu uziemiającego splatają się z korzeniami wielkich drzew dookoła. Teraz wyobraź sobie, że swoimi korzeniami pobierasz energię z ziemi. Stajesz się tak silny jak wielkie drzewa.[1]

Jako nauczycielka jogi nie mogę również napisać o zbawiennym wpływie asan. Oczywiście, joga jako holistyczny system pracy z ciałem i duchem oddziaływująca na wszystkie czakry. Jednak można również dopasować praktykę, którą będzie wspierać pierwszą czakrę. Szczególnie użyteczne będą za asany kontaktujące nas z ziemią, budujące poczucie równowagi i stabilności. Jeśli jesteście gotowi na ugruntowanie siebie za pomocą asan, przygotujcie matę i zajrzyjcie do kolejnego artykułu J

Namaste,

Kamila Karpińska

[1] Źródło: Czakry od podstaw. Klucz do równowagi i szczęścia. D.Ponds

Teoria jogi: czakry

Jeśli joga jest dla Was tylko rozciąganiem i resetem po ciężkim dniu, to w porządku. Może nie zaszkodzi dowiedzieć się, co jeszcze kryje się w przepastnym worku z napisem „praktyka jogi”? Jeśli czujesz, że duchowy wymiar praktyki jogi jest Ci bliski, to tym bardziej zachęcam do lektury. Dziś chciałam Wam przedstawić jeden z mniej namacalnych aspektów jogi – teorię czakr. Ponieważ joga jest holistycznym systemem pracy z ciałem, doskonale równoważy zarówno fizyczny jak i duchowy wymiar naszego funkcjonowania. Nawet jeśli odbierasz jej wpływ tylko na poziomie ciała, to pewnie zauważasz jak po sesji czujesz się spokojniejszy, lepiej śpisz i być może inaczej podchodzisz do wyzwań dnia codziennego. To jest właśnie ten psychologiczny aspekt działania praktyki.
Nasze ciało składa się w 70 % z wody. Jej swobodny przepływ i ciągła wymiana (np. poprzez ruch, rozwój intelektualny, doświadczanie emocji, uczenie się nowych rzeczy) sprawia, że czujemy się zdrowi, pełni energii i chęci do życia. Jeśli nasza „woda” stoi, to przypomina staw, z brudną i nieruchomą rzęsą na powierzchni. Jeżeli jednak nie boimy się doświadczać i jesteśmy aktywni na polu ciała i emocji, to woda wewnątrz nas jest jak rwący, czysty strumień. Teoretycznie bezpieczniej jest pływać w brudnej, płytkiej kałuży niż w nieprzewidywalnym potoku. Jednak takie rozwiązanie nie pozwoli nam żyć w pełni i wykorzystać naszego potencjału. Ta metafora ma wiele wspólnego z teorią czakr. Według niej, jeśli te ośrodki energetyczne są stale żywe i zrównoważone, możemy żyć w zgodzie ze sobą, odnaleźć swoją misję w życiu i tą radością zarażać innych.
Teoria czakr:
Na polu jogi czakry często kojarzone są z jogą kundalini. Jest to jednak dużo szersza koncepcja, której korzenie sięgają tradycji tantrycznej. Istnieje kilka różnych wizji co do ilości czakr w ludzkim ciele. Najbardziej popularna mówi o 7 czakrach, zlokalizowanych wzdłuż kręgosłupa. Chociaż położenie czakr w ciele pokrywa się z usytuowaniem gruczołów dokrewnych, to nie odnajdziemy ich w namacalnej formie. Najczęściej są opisywane, jako wirujące skupiska subtelnej energii, usytuowane wzdłuż kręgosłupa, od jego podstawy do czubka głowy. Każda z siedmiu głównych czakr pokazuje życie i daną sytuację z innej strony. Jest pewnym etapem w rozwoju naszej świadomości. Ta sama sprawa doświadczana z poziomu innej czakry może być zupełnie inaczej interpretowana. Trzy dolne czakry są silnie związane z instynktem przetrwania i powiązane z rozwiązywaniem dylematów codziennej egzystencji. Czwarta czakra- serca stanowi pomost pomiędzy fizycznością a duchowością. Odpowiada za miłość, empatię, dobro i szacunek do życia. Dopiero zrównoważenie czakry serca pozwoli w pełni rozwijać kolejne trzy czakry, odpowiadające za poczucie jedności ze wszechświatem i dojrzałą duchowość.
Doskonałą metaforę rozwoju widzianego z perspektywy czakr proponuje D. Ponds w Teorii Czakr. Opisuje czakry, jako kolejne piętra w budynku. Wjeżdżając na coraz wyższe piętra możemy dostrzec więcej, z szerszej perspektywy. Jeśli jednak okna są brudne – zaciemnione naszymi schematami, przekonaniami, lękami, to nie uda się nam zobaczyć tego, co za szybą. Dlatego zrównoważony rozwój duchowy powinien polegać na sekwencyjnej pracy z kolejnymi poziomami świadomości. W innym wypadku będą nami kierować impulsy np. lęk, chęć nadmiernej kontroli, strach przed opuszczeniem itp. Wedle teorii, czakry są one nieodłącznym elementem żywych istot. Podobnie jak rośliny żywią się energią słoneczną w procesie fotosyntezy, tak i człowiek stanowi element natury, funkcjonując dzięki nieustannemu procesowi przemian energetycznych. Jeśli wszystkie centra energetyczne są w równowadze, energia krąży bez przeszkód, a nasz potencjał może rozwinąć się w pełni, aby wzbogacać świat
Rodzaje czakr:
1. Muladhara : czakra korzenia. Znajduje się u podstawy kręgosłupa. Odpowiada za instynkt przetrwania i poczucie fizycznego bezpieczeństwa. Niezrównoważona przejawia się lękiem, nadmierną kontrolą, kompusją.

2. Swadhiszthana czakra: czakra sakralna. Zlokalizowana nad kością krzyżową. Związana z doświadczaniem radości, zmysłowością, seksualnością, twórczością i kreacją. Niezrównoważona powoduje brak kontroli swoich zmysłów, nie tylko na poziomie seksualnym.

3. Manipura czakra: czakra splotu słonecznego. Umiejscowiona powyżej pępka. Symbolizuje poczucie wewnętrznej mocy ale także przewodnictwa, inspirowania innych. Niezrównoważona zamienia sprawczość w agresję lub powoduje brak stawiania innym granic.

4. Anahata czakra: czakra serca. Położona na środku klatki piersiowej, na wysokości serca. Odpowiada za zdolność do odczuwania miłości do Wszechświata i doświadczania bezinteresownej empatii do każdej istoty. Niezrównoważona może powodować nadmierne zatracanie się w miłości, poświęcanie siebie.

5. Wiśuddha czakra: czakra gardła. Umiejscowiona na wysokości gardła. Odpowiada za umiejętność wyrażania siebie, odnalezienie swojej prawdy w życiu i w kreatywny sposób wzbogacania o nią świata. Problemy z wisuddhą mogą manifestować się nadmiernym krytycyzmem wobec odmiennych poglądów lub ich całkowitym nieujawnianiem.

6. Adźńaczakra czakra: czakra trzeciego oka. Położona na środku czoła, nad oczami odpowiada za umiejętność postrzegania pozazmysłowego i poczucie jedności ze światem. Osoby z otwartą szóstą czakrą odbierają każdą chwilę, wydarzenie, rzecz jako element większej całości – Boga, Absolutu. Niebezpieczeństwo tkwi w nadmiernym oderwaniu od rzeczywistości i dopuszczenia do siebie poczucia lęku.

7. Sahasrara czakra: czakra korony. Znajduje się na czubku głowy. Jest pogłębieniem doświadczeń z czakry szóstej, oświeceniem. Wedle przekazów tylko nieliczne jednostki doświadczyły tego stanu i umiały w nim wytrwać np. Jezus, Budda, Lao-Cy, Thich Nhat Hanh. Ponieważ oznacza on całkowite poddanie się Boskiej woli, wymaga niezwykłego zaufania do tego procesu. W innym wypadku można oznaczać całkowitą utratę kontaktu z tym, co namacalne. Szczęśliwie, niewiele osób doświadcza tego stanu, więc nie ma potrzeby się go obawiać.

Jeśli zaciekawiła Was koncepcja czakr zapraszam do lektury artykułów poświęconych poszczególnym czakrom.

Namaste, Kamila